Felix Mendelssohn
Durch den Wald vom Himmel weht door het woud waait uit de hemel
Eine leise Liebeskunde. een zachte liefdesboodschap.
Selig lauscht der grüne Baum, Zalig luistert de groene boom,
Und er taucht mit allen Zweigen en hij duikt met al zijn takken
In den schönen Frühlingstraum, in de mooie lentedroom,
In den vollen Lebensreigen. in de volle reidans van het leven.
Blüht ein Blümchen irgendwo, Bloeit ergens een bloempje,
Wird's vom hellen Tau getränket, dan wordt het door de heldere dauw gedrenkt,
Das versteckte zittert froh, het verborgene trilt blij,
Daß der Himmel sein gedenket. dat de hemel aan hem denkt.
In geheimer Laubesnacht In geheime bladernacht
Wird des Vogels Herz getroffen wordt het hart van de vogel getroffen
Von der Liebe Zaubermacht, door de toverkracht van de liefde,
Und er singt ein süßes Hoffen. en hij zingt een zoete hoop.
All' das frohe Lenzgeschick Al het blije lentelot,
Nicht ein Wort des Himmels kündet, geen woord van de hemel verkondigt het,
Nur sein stummer, warmer Blick alleen zijn stomme, warme blik
Hat die Seligkeit entzündet; heeft de zaligheid ontstoken;
Also in den Winterharm, zo is in het winterleed,
Der die Seele hielt bezwungen, dat de ziel bedwongen hield,
Ist dein Blick mir, still und warm, jouw blik mij, stil en warm,
Frühlingsmächtig eingedrungen. lentekrachtig binnengedrongen.