Über mir in hohen Lüften boven mij, hoog in de lucht,
Schwebt der erste Lerchenton. zweeft de eerste roep van de leeuwerik.
In den süßen Laut versunken Verzonken in die zoete klank
Wall' ich hin durchs Saatgefild, wandel ik door de ingezaaide velden,
Das noch halb vom Schlummer trunken die, nog half dronken van de slaap,
Sanft dem Licht entgegenschwillt. zacht het licht tegemoet zwellen.
Welch ein Sehnen! welch ein Träumen! Wat een verlangen! Wat een dromen!
Ach, du möchtest vorm Verglühn Ach, voor je uitdooft zou je
Mit den Blumen, mit den Bäumen, met de bloemen, met de bomen,
Altes Herz, noch einmal blühn. oud hart, nog één keer willen bloeien.