Carl Banck
Wenn die Bächlein quellen Wanneer de beekjes opwellen,
Und die Knospen schwellen, En de knoppen zwellen,
Wird die Sehnsucht mir im Herzen laut. Wordt het verlangen luid in mijn hart.
Wenn der Weichselbaum die duft'gen Blüten schneit, Wanneer de kerselaar zijn geurige bloesems neersneeuwt,
Wenn die Störche kommen und der Kuckuck schreit, Wanneer de ooievaars komen en de koekoek roept,
Wenn die Tauben girren Wanneer de duiven koeren,
Und die Bienen schwirren, En de bijen gonzen,
Dann beginnt der Liebe goldne Zeit. Dan begint de gouden tijd van de liefde.
Wenn die Wiesen schmückt der Blumen bunte Zier, Wanneer de bonte pracht der bloemen de weiden siert,
Und die Liebe ruft aus Busch und Waldrevier, En de liefde roept uit struik en bosrevier,
Wenn die Finken schlagen Wanneer de vinken slaan,
Und zu Neste tragen, En naar het nest dragen,
Such' auch ich ein süßes Liebchen mir. Zoek ook ik een zoet liefje voor mij.
Wenn ich sinnend dann durch Busch und Felder geh', Wanneer ik peinzend dan door struik en velden ga,
Und, ich weiß nicht wie, vor ihrer Türe steh', En, ik weet niet hoe, voor haar deur sta,
Ihr in's Auge blicke, Haar in de ogen kijk,
An mein Herz sie drücke, Haar aan mijn hart druk,
Dann ist mir so wohl und wunderweh'! Dan is mij zo wel en wonderwee!
Möchte freudejauchzend auf zum Himmel schrein, Zou vreugdejuichend naar de hemel willen schreeuwen,
Möchte weinen auch im stillen Kämmerlein, Zou ook willen wenen in het stille kamertje,
Möchte kämpfen, siegen, Zou willen strijden, zegevieren,
Mit den Wolken fliegen, Met de wolken vliegen,
Möchte stets an ihrem Herzen seyn! Zou steeds aan haar hart willen zijn!