Franz Schubert
Versinken ganz in Elend kann er nimmer, geheel in ellende verzinken kan hij nimmer,
Indeß der frevelnde Verbrecher terwijl de snode misdadiger
Im Strome der Zeit gewaltsam untersinkt, in de stroom des tijds met geweld ten onder gaat,
Wenn am zerschmetterten Maste wanneer aan de verbrijzelde mast
Das Wetter die Segel ergreift. het noodweer de zeilen grijpt.
Er ruft von keinem Ohr vernommen, Hij roept, door geen oor vernomen,
Kämpft in des Strudels Mitte hoffnungslos. en worstelt hopeloos midden in de draaikolk.
Des Frevlers lacht die Gottheit jetzt, Om de snoodaard lacht de godheid nu,
Sieht ihn, nun nicht mehr stolz, in Banden ziet hem, nu niet meer trots, in de banden
Der Noth verstrickt, umsonst die Felsbank fliehn; der nood verstrikt, vergeefs de klipbank ontvluchten;
An der Vergeltung Fels scheitert sein Glück op de rots der vergelding strandt zijn geluk,
Und unbeweint versinkt er. en onbeweend gaat hij ten onder.