Hugo Wolf
Doch bracht er aus der Mutter Schoß maar uit de schoot van de moeder bracht hij
Noch vieles Ungeschlachte. nog heel wat lomps mee.
Die Elohim zur Nas hinein De Elohim bliezen hem door de neus
Den besten Geist ihm bliesen, de beste geest naar binnen;
Nun schien er schon was mehr zu sein, nu leek hij al wat meer te zijn,
Denn er fing an zu niesen. want hij begon te niezen.
Doch mit Gebein und Glied und Kopf Maar met gebeente, leden en hoofd
Blieb er ein halber Klumpen, bleef hij een halve klomp,
Bis endlich Noah für den Tropf tot Noach eindelijk voor de sukkel
Das Wahre fand, den Humpen. het ware vond: de kroes.
Der Klumpe fühlt sogleich den Schwung, De klomp voelt meteen de zwier
Sobald er sich benetzet, zodra hij zijn keel nat maakt,
So wie der Teig durch Säuerung zoals het deeg door de zuurdesem
Sich in Bewegung setzet. in beweging komt.
So, Hafis, mag dein holder Sang, Zo, Hafiz, moge jouw lieflijke zang,
Dein heiliges Exempel jouw heilig voorbeeld
Uns führen, bei der Gläser Klang, ons leiden, bij het klinken van de glazen,
Zu unsres Schöpfers Tempel. naar de tempel van onze Schepper.