Claude Debussy
Pénétrons bien notre amour Laten wij onze liefde vervullen
De ce silence profond. met deze diepe stilte.
Fondons nos âmes, nos cœurs Laten wij onze zielen en harten versmelten
Et nos sens extasiés, en onze verrukte zinnen,
Parmi les vagues langueurs te midden van de vage loomheid
Des pins et des arbousiers. van de dennen en de aardbeibomen.
Ferme tes yeux à demi, Sluit je ogen half,
Croise tes bras sur ton sein, kruis je armen over je borst,
Et de ton cœur endormi en verjaag uit je slapende hart
Chasse à jamais tout dessein. voorgoed elk voornemen.
Laissons-nous persuader Laten wij ons laten overtuigen
Au souffle berceur et doux, door de wiegende, zachte adem
Qui vient à tes pieds rider die aan je voeten komt rimpelen
Les ondes des gazons roux. de golven van het roodbruine gras.
Et quand, solennel, le soir En wanneer, plechtig, de avond
Des chênes noirs tombera, van de zwarte eiken zal vallen,
Voix de notre désespoir, de stem van onze wanhoop,
Le rossignol chantera. zal de nachtegaal zingen.