Arnold Bax
When, rous'd by lute or horn, she wakes, wanneer ze, gewekt door luit of hoorn, ontwaakt
And far away, o'er lawns and lakes, en ver weg, over grasvelden en meren
Goes answering light! zweeft weg, licht antwoordend
Yet Love hath echoes truer far, toch heeft de Liefde echo's die veel zuiverder zijn
And far more sweet, en veel lieflijker
Than e'er beneath the moonlight's star, dan ooit, onder de ster van het maanlicht
Of horn, or lute, or soft guitar, van hoorn, of luit, of zachte gitaar
The songs repeat. de liederen herhalen
'Tis when the sigh, in youth sincere, het is wanneer de zucht, oprecht in de jeugd
And only then, -- en alleen dan
The sigh that's breath'd for one to hear, de zucht die wordt geslaakt opdat één iemand hem hoort
Is by that one, that only dear, wordt door die ene, die ene enig geliefde
Breath'd back again. weer teruggeademd