Franz Abt
Wohl quillet aus der Traube wel welt er uit de druif
Das heiße Rebenblut, het hete druivenbloed,
Doch aus dem dunkeln Auge, maar uit het donkere oog,
Dem holden Auge dein, dat lieflijke oog van jou,
Da quillet nichts als Liebe daar welt niets dan liefde
Mir tief ins Herz hinein. diep in mijn hart naar binnen.
Seit du zum ersten Male Sinds jij voor de eerste keer
Mich angesehen hast, mij hebt aangekeken,
Da schwärmen meine Gedanken zwerven mijn gedachten,
Und haben nicht Ruh' noch Rast; en hebben rust noch vrede;
Sie schwärmen wie wilde Vögel ze zwerven als wilde vogels
Durch Feld und Waldrevier door veld en woudgebied,
Und über Busch und Wipfel en over struik en boomtop,
Allein zu dir, zu dir. alleen naar jou, naar jou.
Und würden die Berge zu Golde, En werden de bergen tot goud,
Und würde das Meer zu Wein: en werd de zee tot wijn:
So wollt' ich doch lieber, du Holde, dan zou ik toch liever, jij lieve,
Du solltest mein eigen sein! dat jij de mijne zou zijn!