Ludwig van Beethoven
Fürchte Gott! Vrees God!
Ruft mir die Wachtel in's Ohr! roept de kwartel mij in het oor!
Sitzend im Grünen, von Halmen umhüllt, Zittend in het groen, door halmen omhuld,
Mahnt sie den Horcher am Saatengefild: maant ze wie luistert op het korenveld:
Liebe Gott! Heb God lief!
Liebe Gott! Heb God lief!
Er ist so gütig und mild. Hij is zo goed en mild.
Wieder bedeutet ihr hüpfender Schlag: Opnieuw betekent haar huppelende slag:
Lobe Gott! Loof God!
Lobe Gott! Loof God!
Der dich zu lohnen vermag. die je kan belonen.
Siehst du die herrlichen Früchte im Feld, Zie je de prachtige vruchten op het veld,
Nimm es zu Herzen, Bewohner der Welt! neem het ter harte, bewoner van de wereld!
Danke Gott! Dank God!
Danke Gott! Dank God!
Der dich ernährt und erhält. die je voedt en in stand houdt.
Schreckt dich im Wetter der Herr der Natur, Jaagt de Heer van de natuur je schrik aan met onweer,
Bitte Gott! Bid tot God!
Bitte Gott! Bid tot God!
Ruft sie, er schonet die Flur. roept ze, hij spaart de velden.
Machen Gefahren der Krieger dir bang, Maken de gevaren van krijgers je bang,
Traue Gott! Vertrouw op God!
Traue Gott! Vertrouw op God!
Sieh, er verziehet nicht lang! Zie, hij talmt niet lang!