Franz Schubert
In's Land hinab zu blicken, om neer te kijken op het land
Das nebelleicht zerrinnt - dat nevellicht wegsmelt,
Erfreut den Alpenjäger. dat verheugt de alpenjager.
Je steiler und je schräger Hoe steiler en hoe schuiner
Die Pfade sich verwinden, de paden zich kronkelen,
Je mehr Gefahr aus Schlünden, hoe meer gevaar uit afgronden,
So freyer schlägt die Brust. hoe vrijer de borst klopt.
Er ist der fernen Lieben, Hij is zich van de verre geliefden
Die ihm daheim geblieben, die voor hem thuis zijn gebleven,
Sich seliger bewußt. gelukkiger bewust.
Und ist er nun am Ziele: En wanneer hij nu bij het doel is,
So drängt sich in der Stille dan dringt zich in de stilte
Ein süßes Bild ihm vor; een lief beeld voor hem;
Der Sonne goldne Strahlen, de gouden stralen van de zon,
Sie weben und sie mahlen, die weven en die schilderen
Die er im Thal erkor. haar die hij in het dal koos.