Johann Friedrich Reichardt
Schwer, wie schwer ist er zu tragen! Zwaar, hoe zwaar is het te dragen!
Und ich bin doch sonst ein Mann. En toch ben ik anders wel een man.
Traurig wird in dieser Stunde Treurig wordt in dit uur
Selbst der Liebe süßtes Pfand, zelfs het liefste onderpand van de liefde,
Kalt der Kuß von deinem Munde, koud de kus van jouw mond,
Matt der Druck von deiner Hand. mat de druk van jouw hand.
Sonst, ein leicht gestohlnes Mäulchen, Vroeger, een vlot gestolen kusje,
O, wie hat es mich entzückt! o, wat heeft het mij verrukt!
So erfreuet uns ein Veilchen, Zo verheugt ons een viooltje,
Das man früh im März gepflückt. dat men vroeg in maart geplukt heeft.
Doch ich pflücke nun kein Kränzchen, Maar nu pluk ik geen kransje meer,
Keine Rose mehr für dich. geen roos meer voor jou.
Frühling ist es, liebes Fränzchen, Het is lente, lieve Fränzchen,
Aber leider Herbst für mich! maar helaas herfst voor mij!