Wolfgang Amadeus Mozart
Es war ein herzigs Veilchen. het was een lief viooltje.
Da kam ein' junge Schäferin Toen kwam er een jonge herderin,
Mit leichtem Schritt und muntrem Sinn met lichte tred en opgewekt gemoed,
Daher, daher, daar kwam zij, daar kwam zij,
Die Wiese her, und sang. de wei over, en zij zong.
Ach! denkt das Veilchen, wär ich nur Ach, denkt het viooltje, was ik maar
Die schönste Blume der Natur, de mooiste bloem der natuur,
Ach, nur ein kleines Weilchen, ach, al was het maar een klein poosje,
Bis mich das Liebchen abgepflückt totdat mijn liefje mij geplukt had
Und an dem Busen matt gedrückt! en mij tegen haar boezem had gedrukt tot ik verlepte!
Ach nur, ach nur ach maar even, ach maar even,
Ein Viertelstündchen lang! een kwartiertje lang!
Ach! aber ach! das Mädchen kam Ach, maar helaas! Het meisje kwam
Und nicht in Acht das Veilchen nahm, en lette niet op het viooltje,
Ertrat das arme Veilchen. en vertrapte het arme viooltje.
Es sank und starb und freut' sich noch: Het zonk neer en stierf, en was nog blij ook:
Und sterb' ich denn, so sterb' ich doch en moet ik sterven, dan sterf ik tenminste
Durch sie, durch sie, door haar, door haar,
Zu ihren Füßen doch. en nog wel aan haar voeten.
Das arme Veilchen! es war ein herzigs Veilchen. Het arme viooltje! Het was een lief viooltje.