Charles Gounod
Quand le jour décline wanneer de dag vervaagt
Dans la paix du soir! in de vrede van de avond,
Dis! alors ne sais-tu pas? zeg, weet je dat dan niet?
Car mon coeur entend tout bas Want mijn hart hoort heel zacht
Murmurer ta voix divine! jouw goddelijke stem fluisteren!
Loin de ton sourire Ver van jouw glimlach
La douleur me suit! achtervolgt mij het verdriet!
Tout me semble dire: Alles lijkt mij te zeggen:
Le bonheur te fuit! het geluk vlucht voor jou!
Mais que ton regard charmant Maar wanneer jouw lieve blik
Me caresse doucement, mij zachtjes strelt,
Dans tes yeux mon âme expire! in jouw ogen sterft mijn ziel!
Si tu m'es ravie, Als jij mij ontnomen wordt,
Il me faut mourir! moet ik sterven!
Car sans toi, ma vie Want mijn leven is zonder jou
N'est plus que souffrir! niets meer dan lijden!
Mais rêver et vivre à deux, Maar dromen en samen leven,
Ici-bas c'est vivre, au cieux! dat is hier op aarde al leven in de hemel!
Viens rêver, ma douce amie. Kom dromen, mijn lieve vriendin.