Louis Vierne
Et je te crains quand tu me grondes, En ik vrees je wanneer je me berispt,
Comme la mer. Als de zee.
L'azur de tes grands yeux m'est cher : Het azuur van je grote ogen is mij dierbaar:
C'est un lointain que je regarde Het is een verte waarnaar ik kijk
Sans cesse et sans y prendre garde, Onophoudelijk en zonder er acht op te slaan,
Un ciel de mer. Een hemel van de zee.
Ton courage léger m'est cher : Je luchtige moed is mij dierbaar:
C'est un souffle vif où ma vie Het is een levendige bries waarin mijn leven
S'emplit d'aise et se fortifie, Zich met behagen vult en sterker wordt,
L'air de la mer. De lucht van de zee.
Enfin ton être entier m'est cher, Ten slotte is je hele wezen mij dierbaar,
Toujours nouveau, toujours le même ; Altijd nieuw, altijd hetzelfde;
O ma Néréide, je t'aime O mijn Nereïde, ik heb je lief
Comme la mer ! Als de zee!