Giuseppe Verdi
Tu, vita de' sensi, letizia del cor. jij, leven van de zinnen, vreugde van het hart.
Amai; m'infiammaro due sguardi fatali; Ik heb liefgehad; twee noodlottige blikken zetten mij in vuur en vlam;
Credei l'amicizia fanciulla senz'ali, ik hield de vriendschap voor een meisje zonder vleugels,
Follia de' prim'anni, fantasma illusor. dwaasheid van mijn jonge jaren, een bedrieglijk schijnbeeld.
Mescetemi il vino, letizia del cor. Schenk mij wijn, vreugde van het hart.
L'amico, l'amante col tempo ne fugge, Vriend en geliefde ontvluchten ons met de tijd,
Ma tu non paventi chi tutto distrugge: maar jij vreest niet wie alles vernietigt:
L'età non t'offende, t'accresce virtù. de jaren deren jou niet, ze maken je beter.
Sfiorito l'aprile, cadute le rose, Als april is uitgebloeid en de rozen zijn gevallen,
Tu sei che n'allegri le cure noiose: ben jij het die onze saaie zorgen opvrolijkt:
Sei tu che ne torni la gioia che fu. jij bent het die ons de vreugde van vroeger teruggeeft.
Mescetemi il vino, letizia del cor. Schenk mij wijn, vreugde van het hart.
Chi meglio risana del cor le ferite? Wie geneest de wonden van het hart beter?
Se te non ci desse la provvida vite, Als de gulle wijnstok ons jou niet schonk,
Sarebbe immortale l'umano dolor. dan zou het menselijk verdriet onsterfelijk zijn.
Mescetemi il vino! Tu sol, o bicchiero, Schenk mij wijn! Jij alleen, o glas,
Fra gaudi terreni non sei menzognero, liegt niet, van alle aardse genoegens,
Tu, vita de' sensi, letizia del cor. jij, leven van de zinnen, vreugde van het hart.