Carl Banck
"Ach! zieh ich jetzt wohl in Liebchens Arm, "Ach! Rijd ik nu wel in mijn liefjes arm,
Oder zieh ich ins dunkle Grab?" of rijd ik in het donkere graf?"
Die Bergstimm Antwort gab: De bergstem gaf antwoord:
"Ins dunkle Grab!" "In het donkere graf!"
Und weiter reitet der Reitersmann, En verder rijdt de ruiter,
Und seufzet schwer dazu: en zucht daarbij zwaar:
"So zieh ich denn hin ins Grab so früh — "Zo rijd ik dan heen het graf in zo vroeg —
Wohlan, im Grab ist Ruh!" welaan, in het graf is rust!"
Die Stimme sprach dazu: De stem sprak daarbij:
"Im Grab ist Ruh!" "In het graf is rust!"
Dem Reitersmann eine Träne rollt De ruiter rolt een traan
Von der Wange kummervoll: van de wang vol kommer:
"Und ist nur im Grab die Ruhe für mich — "En is alleen in het graf de rust voor mij —
So ist mir im Grabe wohl." dan is mij in het graf wel."
Die Stimme erwidert hohl: De stem antwoordt hol:
"Im Grabe wohl!" "In het graf, wel!"