Benjamin Britten
des blessures écarlates et noires éclatent dans les chairs superbes. scharlaken en zwarte wonden barsten open in het prachtige vlees.
Les couleurs propres de la vie se foncent, dansent, et se dégagent autour de la Vision, sur le chantier. De eigen kleuren van het leven worden donkerder, dansen en komen los rond het Visioen, op de bouwplaats.
Et les frissons s'élèvent et grondent, En de rillingen komen op en grommen,
et la saveur forcenée de ces effets se chargeant avec les sifflements mortels et les rauques musiques en de razende smaak van deze verschijnselen, beladen met het dodelijke gefluit en de schorre muziek
que le monde, loin derrière nous, lance sur notre mère de beauté, - elle recule, elle se dresse. die de wereld, ver achter ons, naar onze moeder van schoonheid slingert, - zij wijkt terug, zij richt zich op.
Oh ! nos os sont revêtus d'un nouveau corps amoureux. O! onze botten zijn bekleed met een nieuw, liefhebbend lichaam.
Ô la face cendrée, l'écusson de crin, les bras de cristal ! O het asgrauwe gezicht, het wapenschild van paardenhaar, de armen van kristal!
Le canon sur lequel je dois m'abattre à travers la mêlée des arbres et de l'air léger ! Het kanon waarop ik mij moet storten dwars door het gewoel van de bomen en de ijle lucht!