Robert Franz
Ave Maria! Laßt vom ird'schen Tun, Ave Maria! Laat af van het aardse doen,
Zur Jungfrau betet, zu der Jungfrau Sohn, bid tot de Maagd, tot de Zoon van de Maagd,
Des Himmels Scharen selber knieen nun Zelfs de scharen van de hemel knielen nu
Mit Lilienstäben vor des Vaters Thron, met lelietakken voor de troon van de Vader,
Und durch die Rosenwolken wehn die Lieder en door de rozenwolken waaien de liederen
Der sel'gen Geister feierlich hernieder. van de zalige geesten plechtig neer.
O heil'ge Andacht, welche jedes Herz O heilige devotie, die elk hart
Mit leisen Schauern wunderbar durchdringt! met zachte rillingen wonderlijk doordringt!
O heil'ger Glaube, der sich himmelwärts O heilig geloof, dat zich hemelwaarts
Auf des Gebetes weißem Fittig schwingt! op de witte vleugel van het gebed verheft!
In milde Tränen löst sich da der Schmerz, In zachte tranen lost het verdriet zich daar op,
Indes der Freude Jubel sanfter klingt. terwijl het gejubel van de vreugde zachter klinkt.
Ave Maria! Wenn die Glocke tönet, Ave Maria! Wanneer de klok klinkt,
So lächeln Erd' und Himmel mild versöhnet. dan glimlachen aarde en hemel, zacht verzoend.