Camille Saint-Saëns
Du marbre, sous la nuit qui tombe, Over het marmer, nu de nacht valt,
Le charme est vainqueur. zegeviert de bekoring.
Au murmure de nos paroles, Bij het gemurmel van onze woorden
Le mort vibrera ; zal de dode trillen;
Nous effeuillerons des corolles we zullen de blaadjes van bloemkronen plukken
Sur son Sahara. over zijn Sahara.
S'il eut, avant sa dernière heure, Als hij vóór zijn laatste uur
L'amour de quelqu'un, de liefde van iemand had,
Il croira, du passé qu'il pleure, zal hij menen dat hij van het verleden dat hij beweent
Sentir le parfum. de geur ruikt.
S'il vécut, sans avoir envie Als hij leefde zonder te verlangen
D'un cœur pour le sien, naar een hart voor het zijne,
Il dira : J'ai perdu ma vie, zal hij zeggen: ik heb mijn leven vergooid,
N'ayant aimé rien. want ik heb niets liefgehad.
Toi, tu feras sonner, ma belle, Jij, mijn schone, laat
Tes ornements d'or, je gouden sieraden klinken,
Pour que mon désir ouvre l'aile opdat mijn verlangen zijn vleugels spreidt
Quand l'oiseau s'endort. wanneer de vogel inslaapt.
Et sans nous tourmenter des choses En zonder ons te kwellen over dingen,
Pour mourir après, om daarna toch te sterven,
Nous dirons : Aujourd'hui les roses, zullen we zeggen: vandaag de rozen,
Demain les cyprès ! morgen de cipressen!