George Frideric Handel
(Qui si parla d'amor!) (Hier wordt over liefde gesproken!)
E il ver mi narri? En vertel je me de waarheid?
E ti disse Amarilli d'amarti? En Amarilli zei dat ze van je houdt?
E di serbarmi eterna fede. En dat ze mij eeuwig trouw blijft.
(Amarilli? Che sento?) (Amarilli? Wat hoor ik?)
E in pegno di costanza del bellissimo strale En als onderpand van haar trouw heeft ze mij de prachtige pijl
che in man mi vedi, ella mi fece un dono. die je in mijn hand ziet, geschonken.
A lei ritorno, addio. Ik ga terug naar haar. Vaarwel.
Più tuo non sono. Ik ben niet meer van jou.
Irene! Irene! Irene! Irene!
Oh Dei! O goden!
Sorte spietata! Meedogenloos lot!
Ascolta, Tirsi! Luister, Tirsi!
Io finsi sol d'amarti Ik deed alleen alsof ik van je hield
per dar crudel martoro om wrede kwelling te bezorgen
ad Aminta che adoro. aan Aminta, van wie ik houd.
Ma egli al fin disperato: Maar hij, ten einde raad:
Oh! sorte fiera! d'Amarilli... O, wreed lot! Van Amarilli...
Non più: che troppo Genoeg: te veel
intesi da Aminta heb ik van Aminta gehoord,
mio rival la storia intiera. mijn rivaal: het hele verhaal.