George Frideric Handel
al giubilo, agli amplessi! naar het gejuich, in onze armen!
Sposa! Mia dolce sposa! a me la morte Bruid! Mijn lieve bruid! Ik verdien de dood,
si dee, che sospettai della tua fede. want ik heb aan je trouw getwijfeld.
Principessa, al tuo piede... Prinses, aan uw voeten...
Ginevra, un empio inganno, ond'io Ginevra, een schandelijk bedrog, waarover ik
sospiro... zucht...
Sogno? Veglio? Che fo? Vivo? Droom ik? Waak ik? Wat doe ik? Leef ik?
O deliro? Ma come? Of ijl ik? Maar hoe?
Oh ciel!... O hemel!...
Non più, mia figlia, il tutto Genoeg, mijn dochter, alles
in breve intenderai: stringi frattanto zul je spoedig begrijpen: druk intussen
al sen lo sposo, e si sbandisca il pianto. je bruidegom aan je hart, en laat het huilen verdwijnen.
Dalinda, del mio amor chiedo mercede! Dalinda, ik vraag loon voor mijn liefde!
Picciol premio al tuo amor sia Laat een klein loon voor je liefde
la mia fede. mijn trouw zijn.
Or la mia corte, e 'l regno, Laat nu mijn hof en het rijk
con danze, feste, e sontuosa pompa, met dansen, feesten en weelderige praal
dia di gioia commun pubblico segno. openlijk blijk geven van de vreugde die wij allen delen.