Paul Dukas
Ruisselez sur mes mains, illuminez mes bras, éblouissez ma chair ! Stroom over mijn handen, verlicht mijn armen, verblind mijn lichaam!
Vous êtes purs, infatigables, vous ne mourrez jamais, Jullie zijn zuiver, onvermoeibaar, jullie zullen nooit sterven,
et ce qui s'agite en vos feux, comme un peuple d'esprit qui sème des étoiles, en dat wat zich roert in jullie vuren, als een volk van geesten dat sterren zaait,
c'est la passion de la clarté qui a tout pénétré, ne se repose pas, et n'a plus rien à vaincre qu'elle-même !… het is de hartstocht van de helderheid die alles heeft doordrongen, nooit rust, en niets meer heeft om te overwinnen dan zichzelf!...
Pleuvez, pleuvez encore, entrailles de l'été, Regen neer, regen nog door, ingewanden van de zomer,
exploits de la lumière et conscience innombrable des flammes ! wapenfeiten van het licht en ontelbaar bewustzijn van de vlammen!
Vous blesserez mes yeux sans lasser mes regards !… Jullie zullen mijn ogen verwonden zonder mijn blik te vermoeien!...
Mais que vois-je, nourrice ? Nourrice, où donc es-tu ? Maar wat zie ik, voedster? Voedster, waar ben je toch?
La pluie magnifique se déchire et demeure en suspens au-dessus d'un arceau qu'elle éclaire ! De prachtige regen scheurt open en blijft zwevend hangen boven een boog die hij verlicht!
Voilà la septième porte avec ses gonds, ses barres et sa serrure d'or !… Daar is de zevende deur, met zijn scharnieren, zijn grendels en zijn slot van goud!...