Richard Strauss
Auszuforschen, vergoß ich op te sporen, vergoot ik
Trübender Thränen zu viel! te veel vertroebelende tranen!
Und doch komst du! O dich, ja Engel senden, En toch kom je! O, engelen zenden jou,
Engel senden dich mir, die Menschen waren, engelen zenden jou naar mij, die mensen waren,
Gleich mir liebten, nun lieben liefhadden zoals ik, en nu liefhebben
Wie ein Unsterblicher liebt. zoals een onsterfelijke liefheeft.
Auf den Flügeln der Ruh', in Morgenlüften, Op de vleugels van de rust, in de ochtendwindjes,
Hell vom Thaue des Tags, der höher lächelt, helder van de dauw van een dag die hoger op glimlacht,
Mit dem ewigen Frühling, met de eeuwige lente
Kommst du den Himmel herab. kom je uit de hemel neer.
Denn sie fühlet sich ganz, und gießt Entzückung Want de volle ziel voelt zich heel en giet
In dem Herzen empor die volle Seele, verrukking omhoog in het hart,
Wenn sie, daß sie geliebt wird, wanneer zij, dronken van liefde,
Trunken von Liebe, sichs denkt! bij zichzelf denkt dat zij bemind wordt!