Johannes Brahms
Vom Blütenast des Apfelbaums hernieder, omlaag van de bloesemtak van de appelboom,
O Nachtigall. o nachtegaal.
Du tönest mir mit deiner süssen Kehle Met je zoete keel zing jij
Die Liebe wach; de liefde in mij wakker;
Denn schon durchbebt die Tiefen meiner Seele want al huivert door de diepten van mijn ziel
Dein schmelzend Ach. je smeltende zucht.
Dann flieht der Schlaf von neuem dieses Lager, Dan vlucht de slaap opnieuw van dit bed,
Ich starre dann, en dan staar ik,
Mit nassem Blick, und todtenbleich und hager, met natte ogen, doodsbleek en mager,
Den Himmel an. naar de hemel.
Fleuch, Nachtigall, in grüne Finsternisse, Vlucht, nachtegaal, het groene duister in,
Ins Haingesträuch, het struikgewas van het woud in,
Und spend' im Nest der treuen Gattin Küsse; en geef in het nest je trouwe gade kussen;
Entfleuch, entfleuch! vlieg weg, vlieg weg!