Johannes Brahms
gibst den Bergen, gibst den Talen je blaast de bergen, de dalen
der Empfindung Seufzer ein. de zuchten van het gevoel in.
Sei Vertrauter meiner Schmerzen, Wees de vertrouweling van mijn pijn,
Segler in der Lüfte See: zeiler op de zee van de lucht:
Sag' ihr, die ich trag' im Herzen, zeg haar die ik in mijn hart draag
wie mich tötet Liebesweh. hoe het liefdesleed mij doodt.
Sag' ihr, über tausend Meilen Zeg haar dat over duizend mijlen
sehne sich mein Herz nach ihr. mijn hart naar haar verlangt.
»Keine Ferne kann es heilen, »Geen afstand kan het genezen,
nur ein holder Blick von dir.« alleen een lieve blik van jou.«
Sag' ihr, daß zu Tod getroffen Zeg haar dat dit lichaam, dodelijk getroffen,
diese Hülle bald zerfällt; weldra uiteenvalt;
nur ein schmeichlerisches Hoffen dat alleen een vleiende hoop
sei's, das sie zusammenhält. het nog bijeenhoudt.