Qu'un jour, guidé par l'amitié dat ik op een dag, door vriendschap geleid,
Ravi, j'ai contemplé ton visage, ô dèesse, verrukt, jouw gelaat aanschouwde, o godin,
Perdu sous la mou, sous la mousse à moitié. half verscholen onder het mo, onder het mos.
Que n'est-il demeuré, cet ami que je pleure, Waarom bleef hij niet, deze vriend die ik beween,
O nymphe, à ton culte attaché, O nimf, aan jouw eredienst gehecht,
Pour se mêler encore au souffle qui t'effleure, om zich weer te mengen met de adem die jou beroert,
Et répondre à ton flot caché? en jouw verborgen stroom te antwoorden?