Georges Bizet
Les plus courts plaisirs de ce monde de kortste genoegens van deze wereld
Souvent font les meilleurs amours. maken vaak de mooiste liefdes.
Sais-je, au moment où je te quitte, Weet ik, op het ogenblik dat ik je verlaat,
Où m'entraîne mon astre errant ? waarheen mijn dwalende ster mij voert?
Je m'en vais pourtant, ma petite, Toch ga ik weg, mijn kleintje,
Bien loin, bien vite, ver weg, in haast,
Toujours courant. altijd rennend.
Je pars, et sur ta lèvre ardente Ik vertrek, en op je gloeiende lip
Brûle encor mon dernier baiser. brandt nog mijn laatste kus.
Entre mes bras, chère imprudente, In mijn armen, lieve onbezonnene,
Ton beau front vient se reposer. rust je mooie voorhoofd uit.
Sens-tu mon coeur, comme il palpite ? Voel je mijn hart, hoe het klopt?
Le tien, comme il battait gaiement ! En het jouwe, hoe vrolijk het klopte!
Je m'en vais pourtant, ma petite, Toch ga ik weg, mijn kleintje,
Bien loin, bien vite, ver weg, in haast,
Toujours t'aimant. altijd van je houdend.
Paf ! c'est mon cheval qu'on apprête. Daar! Het is mijn paard dat ze klaarmaken.
Enfant, que ne puis-je en chemin Kind, waarom kan ik onderweg niet
Emporter ta mauvaise tête, dat ondeugende hoofd van je meenemen,
Qui m'a tout embaumé la main ! dat mijn hand geheel heeft geparfumeerd!
Tu souris, petite hypocrite, Je glimlacht, kleine huichelaarster,
Comme la nymphe, en t'enfuyant. als de nimf, terwijl ze wegvlucht.
Je m'en vais pourtant, ma petite, Toch ga ik weg, mijn kleintje,
Bien loin, bien vite, ver weg, in haast,
Tout en riant. al lachend.
Que de tristesse, et que de charmes, Wat een droefheid, en wat een bekoring,
Tendre enfant, dans tes doux adieux ! teder kind, in je zachte afscheid!
Tout m'enivre, jusqu'à tes larmes, Alles bedwelmt me, zelfs je tranen,
Lorsque ton cœur est dans tes yeux, wanneer je hart in je ogen ligt,
A vivre ton regard m'invite ; Je blik nodigt me uit te leven;
Il me consolerait mourant. het zou me troosten terwijl ik sterf.
Je m'en vais pourtant, ma petite, Toch ga ik weg, mijn kleintje,
Bien loin, bien vite, ver weg, in haast,
Tout en pleurant. al huilend.
Que notre amour, si tu m'oublies, Moge onze liefde, als je me vergeet,
Suzon, dure encore un moment ; Suzon, nog een ogenblik voortduren;
Comme un bouquet de fleurs pâlies, als een boeket verwelkte bloemen,
Cache-le dans ton sein charmant ! verberg het in je lieflijke boezem!
Adieu ; le bonheur reste au gîte, Vaarwel; het geluk blijft thuis,
Le souvenir part avec moi : de herinnering vertrekt met mij:
Je l'emporterai, ma petite, Ik zal haar meedragen, mijn kleintje,
Bien loin, bien vite, ver weg, in haast,
Toujours à toi ! voor altijd van jou!