Antonín Dvořák
This is a machine translation.
Another 34 lines follow, each with its translation and IPA.
Create an accountráno jsem s veselou დილაადრიან, ხალისიანად,
chvátala myslí; ჩქარით მივიწევდი;
náhle ve háje tmách მოულოდნელად, ტყის ჩრდილებში,
divný mě schvátil strach, უცნაურმა შიშმა შემიპყრო,
napjatý luk můj v prach და ჩემი დაძაბული მშვილდი მიწისკენ ჩაიწია,
sklonil se svislý! სანამ პირდაპირ ქვემოთ არ მიუთითებდა!
Jak zářný archanděl როგორც კაშკაშა მთავარანგელოზი,
v zlaté se zbroji skvěl, ის ოქროს აბჯარით ბრწყინავდა,
v duši mou tisíc střel ჩემს სულში ათას ისარს ისვლის
sypaje zrakem, მის მზერით,
jak jsem ho ve snění როგორც კი დავინახე იგი
vídala v tušení, ჩემს სიზმრებსა და წინათგრძნობებში;
k němu jsem v mlčení სიჩუმით ვუყურებდი მას
zřela jak mrakem. თითქოს ღრუბლიდან.
Zda rozumíš? გესმის?
Ni slova, pane můj! სიტყვაც არ თქვათ, ჩემო ბატონო!
Zas blouzní, ubohá. ისევ ჭკუიდან იშლის, საწყალი.
Dál poslyšme! მოდით, დანარჩენი მოვისმინოთ!
Nežli jsem vztáhla dlaň, სანამ ხელს გავწვდიდი,
šípem sbod' moji laň, მისი ისარი ჩემს ირემს გაუპო,
schvátil ji a s ní v pláň დაიჭირა და წაიყვანა
pustil se dále, შორს, ველის გადაღმა;
na mě se neohlíd', ის უკან არ მომიხედა,
a přece z duše klid თუმცა მან დაარღვია მშვიდობა
vyrval mi, že můj cit ჩემი სულიდან, რათა ჩემი გული
ztápí se v žale. სევდაში იხრჩობა.
Odešel – jen se mih', ის წასული იყო, მხოლოდ გაელვა,
jak paprsk ve větvích, როგორც სხი ტოტებს შორის;
gazelou chtěla bych ნეტავ გარეული ვყოფილიყავი,
raněnou býti! მისგან დაჭრილი!
S hrdostí jeho šíp მასის ისარს ავიტანდი
nesla bych jistě líp, სიამაყით უფრო ადვილად;
sotva by krok můj shýb' my step would scarcely have faltered
u cesty kvítí! გზის პირას ყვავილებისთვის!